Kedim bana huzur veriyor. Bıyıkları, her şeyi koklayan o sümüklü burnu, koca koca patileri hep sükunet kaynaklarım.. Montumda ya da pantolonumda tüylerini gördüğüm zaman huzur doluyor içim, gülümsüyorum içten. Uykulu bakışları, şımarık bakışları, boş bakışları bile rahatlatıyor beni, unutturuyor.. Güzeller güzeli kedim..

aman doktora canım doktora

derdime bir çare olsun diye doktoraya da başladık bakalım gün itibarı ile.. kulağa hoş gelen bir öğrenci numaram, girmem gereken 4 lab., ve bu yarıyıl için almam gereken 3 ders ile mutlu mesut sırıtıyorum. ve tabi bir de çok yakında kavuşacağım öğrenci kartım heheh.. ders almayı özlediğimi varsaymaya çalışıyorum zira hiç özlemedim ulan bir gıdım bile hem de.. şimdi işin gücün yok vizedir. finaldir, sunumdur, seminerdir, yeterliktir kas dur.. neyse.. hayırlı olur inşallah..

hey beybi

bir kaç zaman önce madem boşum, o zaman neden blogmuyorum demiştim kendime.. neticesinde de bol yeşilli bir blog tutmaya başlamıştım şimdi ne adını, ne adımı, ne de şifresini hatırladığım.. sonrasında güncemkomla telafi ettim içimdeki randomize tuşlama eğilimini ama her nedense yeniden blogasım geldi bu gece.. ve işte karşımızdayım! ben bulanti! hoşgeldim, hoşbuldum, beşgidiyorum.. en kısa zamanda görüşmek üzere..